Yeşil Mercan

İş hayatında karşılaşılan kabız tipler:

2011-12-16T05:09:00.000-08:00

Bazen işten bağırarak koşarak çıkmak istiyorum..Bu benim deliliğim mi bilmem ama ben aşağıda bahsedeceğim karakterlerin etkisi olduğunu düşünüyorum..Hem de oldukça.. Şimdi biraz beni gıcık edenlerin dedikodusu yaparaktan aslında burada seçmece olduğunu düşündüğüm ama yakın dostlarımın sitemlerinden anladığım kadarıyla etrafta emsali çok olan insan tiplerinden bahsedeceğim..

1.Kendi dünyasında saf saf takılanlar: Bu insan tipi aslında en zararsızdır. Bazen kendince uyanıklık yaptığını zanneder ama herşey meydandadır. Millet farketmedi sanar ama aslında o farketmemiştir herşeyin apaçık meydanda olduğunu. Arada bir insanların dolduruşuna gelse de genelde kendi dünyasındadır.

2.Ayrımcılık yapan,ama karşısındakini yapmakla suçlayanlar: 4,5 yıllık iş hayatı tecrübeme dayanarak, bu insanları artık çözdüm diyebiliyorum. Burası bir iş ortamı ama haftada 60 saat yani,6 gün,günde 10 saat ve zaman zaman 1 ay sürelerle gece 12'lere kadar mesaili çalışılan bir yer olunca,iş arkadaşından ziyade ‘kanka naber’ modu bi ortam oluşuyor. Neyse velhasıl bunun etkisiyle insanların bir kısmı dostluk ilişkisi içinde kalan birkaç kişi de arada gülüp eğlenilen iş arkadaşı gibi birşey oluyor. Sonra başlıyor ayrımcılık,ama bunu yapan kendisiyken hiç çaktırmıyor. Arkandan dedikodu yaparken de sen ayrımcı oluyorsun. Ya madem niye böyle muçmuç ilişkilere giriyoruz.Herkes işte iş arkadaşı olsun,geri kalanla dışarda ne yaparsanız yapın arkadaş..

3. Kendini müdür sananlar: Anlattığım gibi bir ortamda hak verirsiniz ki kurumsal bir şirket havası söz konusu olamaz. Aslında bulunduğu piyasada bu kadar personel,donanım ve emekle ülkenin lider gelen bürolarından olmakla beraber işin içine girdiğinizde çalışanların birbiriyle ilişkilerinde dolayı maalesef öyle olamıyor. Neyse burada bir kariyer hedefi,yükselme,terfi,takdir,ödül ve en önemlisi arada bir birim yani müdür gibi birşey söz konusu değil. O zaman ‘Bu neyin kafası arkadaş? müdür değilsin ki niye patronlarla aramdasın sen,hoş müdür olsan ne yazar hesap soruyorsun bana’ denilesi insan tipi burada ortaya çıkmakta demek oluyor..

4.Erkek dedikoducu,fitne fücurcular: Kadınlar dedikoducu derler ya, yok ben iş yaşantısında gördüm ki,erkekler daha dedikoducu.. Ya da en azından böyle kızların çoğunlukta olduğu,erkeklerin az olduğu bir ortamda böyle bir durum ortaya çıkıyor.Bunlar dedikodularıyla ortalığı birbirine katar,meraklarıyla,sordukları sorularla iliğinizi kemiğinizi sömürürler. Bir erkeğin bir kadına iş yaşantısında abuk (iş arkadaşısın yani ne haddine bunu sormak diye bas bas bağırmak isteten) sorular sorması gereksizlik değil de ne?

5.İşine gelen yöne kayanlar:Dönekler diyebiliriz. Malum bu insan tipi işine gelen tarafa döner,döner,döner.. Dışarda yüzüne güler,sonra sen biriyle atışırsın o da kötü olmayayım diye seninle arasına mesafe koyar..

6. Hırslı ama aklını kullanamayanlar: Şimdi güzel kardeşim sen hırslısın ve iş yaşantısında hırs bir yerlere gelmekte etkili diyelim.. Ama yanlış yerde yanlış oyunların içindesin.. Holding mi burası, dedik yukarıda mevki yok,ayrı oda yok,zam,maaş farkı buna bağlı değil..ee uğraşıp da canımızı sıkma, kas biraz kendini, burada sarfettiğin saçma eforu belki dışarda kullanıp bi iki dil mil birşeyler öğrenirsen iyi bir iş kaparsın..yolun açık olsun..

7. Bekarların komplekslileri: Bu bayan arkadaşlar,evlenmiş,nişanlanmış arkadaşlara bariz bir işkence çektirmeyi kendilerinde hak olarak görürler. Yahu yapmayın etmeyin..Evlilik çok menem bir şey sayılmaz,kıskançlık olabilir de böyle laf sokup,yan yan bakıp,imalarda bulunup,bu konuyu işe yansıtıp,işkence etmeyin.. ;) Profesyonellik arıyorum amatörlerin içinde..

8. En yakın iş arkadaşları: Bu arkadaşlar hepsinin içinde kendine en yakın gördüklerin,yaşam tarzına muhabbetine en iyi katılabilenlerdir. Onlarda olmasa böyle hapis gibi sürekli bilgisayar başında çalıştığın yerde cinnet geçirirsin.. İyidirler,hoşturlar,lakin sıfır problem denemez..Onlarda bu yakınlık yüz buldum,enseye şaplak,.............(öhöm neyse) olabilirler.. Sen sabırlı davranırsın,tepene çıkarlar.. İşle ilgili iyi şeylerde kendilerine pay çıkarmaya uğraşırlar,kötü şey sana patlar, yakınız dersin kızamazsın da bunlara,ama var olmasalar da olmaz..

Şimdilik gözlemlediklerimden aklıma gelenler bunlar,devamı gelir burada olduğum sürece tahminim..

Makyaj bir tutkudur..

2011-12-13T01:57:00.000-08:00

Makyaj yapmayı çok seviyorum.Bence makyaj yapmak;bakımlı olmak ve zaman zaman da kokoş olmak,kendini daha enerjik ve zinde hissetmek..
Bazı makyaj bloglarını ilgiyle takip ediyorum;bunlardan biri de Makyaj Günlüğü..Yeni yıl çekilişi için de 3 güzel set hazırlamış..Benim dikkatimi çeken bu çekilişlerden birini paylaşmak istedim.
buradan görüntüleyebilir ve çekilişe katılabilirsiniz;
http://makyajgunlugu.blogspot.com/2011/12/yeni-yl-hediyeleriniz-hazr.html

Hangi set çıksın isterdiniz de baya kararsız kaldım,Mac ve Sephoralar yüzünden.. :)

PuCCa..

2011-12-01T03:46:00.000-08:00

PuCCa’ya özenen kızlar;

Kusura bakmayın bloglarınıza tesadüf rastlıyorum dönem dönem..Çakmasınız ve inanın hiç zevkli değil sizi okumak..

Birkaç yıl oldu PuCCa Günlük’ü keşfettiğim ve okumaya başladığım..Kendini keşfetmeye başladığı yaşlardan beri günlük tutan ben, tabiki de günce okumayı seven bir insan olduğumdan hemen başladım okumaya..İşyerinde bloğu okurken, yüzüm kıpkırmızı arada gülmemi tutamadığım yerde, öksürüyormuş da tıkanmış ayağına yatıp wc.ye gidiyor ve katılarak gülüyordum..Hemen kitaplar çıkar çıkmaz alıp bir solukta okuyorum..Sevdiğim farklı konularda birkaç blog takip ediyorum ama PuCCa ayrı tabiki..çünkü ben çoğunlukla eğlenceli olandan ve duygusal olandan hoşlanıyorum..Misal sinema, ya gülmeliyim ya ağlamalıyım,öyle bir yüreğime dokunmalı..Tiyatro da aynı şekilde,katıla katıla gülmek istiyorum..Kitapta da bu tercihimden pek şaşamıyorum doğrusu..Her ne kadar farklı türlerde okumaya çalışsam da hem eğlenmeli,hem duygulanmalıyım..Başlarda Dizüstü Edebiyat ne kadar eleştirilse de,bence yazarlar içtenliğiyle bizi fethettiler.. Özellikle Puccayı okurken,hem deli gibi gülüyorum,zaman zaman duygulanıyorum,hatta bazen ben de sinirleniyorum ona haksızlık edenlere, doğursu bazen korkuyorum da (misal ‘bıyıklının ayakları ters mi?’,hem güldüm hem de yusuf yusuf oldum yahu.. =) )

Geçen gün yakın iki dostumla ‘Geri Kalan Her Şey’ den bahsederken (aslında birinin henüz Puccayı keşfetmediğini öğrendiğimiz an oluyor), ne kadar bizden olduğunu anlatırken, dostumun verdiği örnek yine yüzümüzü güldürdü..”Ben de bacaklarımı uzun süre almadığımda dışarı çıkınca ‘ya başıma bişey gelirse’ diye panik oluyorum..” Aynen öyle,tam da biz gibi..

Böylesine bir samimiyet, böyle cesur bir kalem ortadayken okumak gerek..Güzellik tartışmasına değinmeye gerek bile yok da aslında, çünkü ben internette çok önceden konulan resimleri gördüğümde de pek umrumda olmadı,önemli olan yazdıklarıydı.. Ama şahsi fikrimi söylemek gerekirse,hoş kadın yahu,kendine güveni, gözlerinin güzelliği ve ışıltısıyla.. Kıskanmayın lütfen arkadaşlar..

Hımm..şu başta değindiğim çakmalara gelince..yapmayın gözünüzü seveyim..Herkes Pucca gibi cesur değil, iki küfür edip,üç beş sevgili ve evlilikten bahsetmekle olmaz ki..özgün olun azcık..Ayrıca ne dedi bir röportajında Pucca; herkesin yaşadığı ama anlatmaya gerek duymadığı şeyler.. Evet bu yüzden okumak güzel ama aynısını onun üslubunu çalarak yazmak yanlış değil mi??

KUŞ yemi.. :)

2011-11-30T00:42:00.000-08:00

Geçen gün kurstan çıktım,benimki evde bişey yemedim dedi..iyi dedim şurada bi köfteci var bişiler yaptırıyım..saat 22:00 falan..Dayı dedi,orda bekleme,yan taraftan geçtim,ısıtıcılar var orada bekliyorum. Radyo açık..Radyoda bi reklam çıktı Mavi boncuk dedi..bizim boncuk var,annemin muhabbet kuşu..AllaAlla,kuş yemine ne reklamı bu dedim..ama o kuşun başka kuş..öhöm öhm,olduğunu anlamam uzun sürmedi..nese ben dedim dayı değiştirir hemen frekansı çünkü böyle tuğladan sevimli kulube gibi bişi,ama kocaman hoparlörler dışarıda,böyle bangır bangır yayın yapıyoruz çarşının göbeğinde..gelen bize bakıyo,giden bize bakıyo..zaten o gün gazetede şu Mahsun’un dizisiyle alakalı Rana Cabbar ın oynadığı sahneler var ya onları gördüm..Dayı gözümde bir anda o karaktere büründü.. neyse doğaçlama mıydı neydi, radyoda böyle halkın içinden kullanan biri çıkarılmış ballandıra ballandıra anlatıyo gibi, bi kutu alana bi kutu daha bedava arkadaşınız da mutlu olsun falan diye..bütün reklamı dinledikten sonra dayı frekansı değiştirdi çok şükür..Ertesi gün arkadaşla konuşuyoruz..anlattım böyle böyle bişey oldu diye..internetten baktı o da..Radyo Karadeniz yapıyormuş bu reklamı..Karadenizliler müzdarip,isyanlarda bizim bunlara ihtiyacımız yok diye.. Radyonun adı mavi boncuk fm olsun demişler ekşi sözlük de.. J

Genelde enteresan olaylarla karşılaşıyorum,bazen de saflığımdan oluyor sanırım.. Yine geçenlerde kuzenim aradı,bi kursa gitcek,seçilmesi lazım..arkadaşım var,rica etti ona bi söylesen diye..ben de tamam dedim hemen msj attım..Bizim oğlan,…..bla bla bla…bizim kıza torpil şansı var mıdır diye..bikaç no.kayıtlı hepsine attım..neyse cevap attı falan..yarım saat sonra bi no.arıyor..kimle görüşüyorum ben de tabi her zamanki artistliğimle siz kimi aradınız dedim..o da siz beni aradınız.. (burda msjdan bahsediyormuş.. ) sizin oğlana torpil yapılacakmış dedi..ben kusura bakmayın falan diyorum,o da daha işle mi ilgili ne torpili falan diyor..çattık meraklıya iyi mi..nese kusura bakmayın falan filan diye savdım başımdan..Gerçi bizim oğlan bişey yapamam dedi..Acaba dayıya söylesek halleder miydi ki??

Maalesef şu yanlış no.ya msj atma olayıyla bi dönem çok sevdiğim arkadaşımla uzun süre aramızın açılmasına, sevdiceğimle kavga etmeme, doğum günü sürprizinin bozulmasına falan neden oldum.. Şimdi paranoyağa bağlayıp özellikle böyle hassas msjlaşmalarda 50 kere kontrol ediyorum ya da direk arıyorum.. J Saflık parayla diil arkadaş napalım.. =)

hayat ne kadar hızlı akıyorsun..

2011-11-11T04:49:00.000-08:00

Zaman nasıl geçiyor hiç anlamıyorum gerçekten..Bi bakmışsın Ağustos bi bakmışsın Eylül,Ekim derken Kasım.. Hatta yarıladık onu da..Öyle yoğun geçiyor ki üstüne üstlük..Bu sene kpss kursuna yazıldım..Haftanın 4 günü ordayım,bi de iş,eş,aile,dost,düğün,nişan derken geçmiş gitmiş oldu yine 3 ay..Ama çok şükür sağlıklıyız da günler böyle güzel geçiyor..İşlerim öyle yoğun bi tempoda gidiyor ki,ardından kursa gidiyorum,eve gidiyorum,hafiften bi temizlik,bulaşık,çamaşır derken geçiyor günler..Yalnız bu sene şunun farkındayım,aslında hayatı hep dolu dolu yaşayan,gezen,tozan,misafiri,misafirliği seven bi insanım ama 4 senedir şurda kendimi öyle bunaltmışım ki..Sanki hep burda olacak yerimde sayacakmışım gibi..Şu an sınava hazırlanmak,tekrar önümde bi hedef olması beni fazlasıyla motive ediyor ve daha enerjik hissediyorum kendimi..Bayram nedeniyle bu hafta kursum yoktu mesela evde birazcık ders çalıştım ama arkadaş kurs gibisi yok..Acayip bir enerji patlaması yaşıyorum bu sene benim yılım olmalı diyorum,kendime gazı veriyorum.. =))
Bu arada da bloğumla daha fazla ilgilenmek istiyorum ve zannedersem önümüzdeki günlerde hedefime doğru yol alacağım bu konuda..
Şimdilik geçmiş bayram kutlamasıyla görüşmek üzere diyorum..

kilolar başımın belaları..

2011-07-19T07:00:00.000-07:00

Kendinle barışık ol,kilolarını sev daha iyi zayıflarsın falan diyolar..Ama yok ben bildiğin bunalım oldum bu konuda..çok canım sıkkın..anormal bir kiloya çıktım,bildiğin balık etliden şişmanlığa terfi ettim..her yerden aldım başımı gidiyorum.. önden göbek,arkadan kalça ve yanlara doğru basen genişlemesiyle korkunç bi kadına dönüştüm..3 ay önce diyetisyene gitmiştim,kan değerlerime bakıldı ve en önemli iki değer düşük vücudumda..bu da halsizlik,unutkanlık,konsantrasyon eksikliği yapıyor,gerçekten de hissedilir boyutlarda..ilacım bitti,iğneler devam..yarın doktora gideceğim ve öyle zannediyorum ki değerlerim yine çok düşük..çünkü halsizliğim hissediliyor..ama umarım bu psikolojiktir ve diyetisyene gidebilirim..yoksa depresyonun eşiğindeyim..çevremdeki herkesin şakayla karışık laf sokmasından ya da bu duruma burnunu sokmasından çok sıkıldım..Fakat yine de irademin bu konuda zayıf olması nedeniyle yeterince engel olamıyorum kendime..çok zorlu bir yola giriyorum öncelikli hedefim 15 kilo..çok fena durum çokk...
Allah yardımcım olsun ben ve benim gibilerin.. :/

Anlatmazsam çatlayabilir miyim,evet çatlayabilirim..

2011-07-01T06:17:00.000-07:00

İçimde kocaman bir sıkıntı oldu bu olay..ya banane ki anlamıyorum hiç kendimi..annesi miyim,ablası mıyım insanların arkadaş..ama yok işte yok,yapı bu değiştiremiyorum ya kendimi..2 haftadır koca bir sır var içimde..hep bunu düşünüyo değilim tabi de,aklıma geldikçe sinir oluyorum..ya bu kız milletinde bazen akıl yoksunluğu oluyor..bazısında mı çoğunda mı,bazen mi,çoğunlukla mı anlamıyorum..hani bi de demiyolar mı basiretim bağlanıyor die..bu da mı öyle bişey..evli adamlarla ilişki yaşamaktan bahsediyorum..normal bir çevrede yaşıyorum bence,yani hemen hemen çoğunlukla Türk örf,gelenek ve adetlerinin günümüze göre adapte olmuş halinin olduğu bi ortam..akrabalarım,arkadaşlarım,iş ortamım..ne çok sıkı,ne çok gevşek ipler..lakin hiç karşılaşmıyor değilim tuhaf ilişkilerle,gözünü karartıp doğru düzgün tanımadan iddiaya girip beraber olanlar,kızın senelerce sevgilisi olması ve ardından nişanlanmasına rağmen hem nişanlı olduğunu bilen,elinde yüzüğü varken onunla çıkan,o nişanlısının yanına giderken bunu yadırgamayan ve nişanı attırıp kendiyle evlendiren tipler vs. vs. gibi olaylara canlı tanık oldum ama bu olaya cidden sinir oldum.. Kimseyi zor durumda bırakmamak için bişey yapamıyorum şu an alelen ama hala düşünmekteyim..Fakat şu an kafamdaki herşeyi dışarı atma ihtiyacı içerisindeyim,kendimi en iyi yazarak ifade edebildiğime göre,ona burdan bi mektup yazayım en iyisi..

"Uyanık geçinen bi hatun böyle zokayı yesin..adam daha 2 ay önce evlenmiş..neymiş bunca yılın üstüne bu bi zorunluluk olmuş..yahu araştırdım biraz adamı da eşini de gayet marjinal tipler..yok öle bişey siz beşik kertmesimisiniz,ne zorunluluğundan bahsediyosun..efendim neymiş,eşiyle arasında cinsel ilişki yaşanamıyomuşmuş..doğru düzgün paylaşımları yokmuş..yahu benim arkadaşım da diyor ki,bizim gruptan onlar çok güzel bir çifttir..bana faceden resimlerini gösteriyor..hakikaten öyle görünüyorlar..bana cinsel anlamda yaklaşmıyor diyorsun ya..adam kurt olmuş kurt,sen dışarıya zaten kadınsı bi hava vermeye çalışıyosun o da ne olduğunun farkında ve yavaş yavaş maceraya giriyor,bu durum onu daha çok cezbediyor..hani var ya bi kankası bilmiyor diyorsun,bence kesin biliyor hatta iddiaya tutuşmuş olabilirler..hani sen soruyomuşsun ya ona senle bi ilişkiye başlasa başkasına bakmazmış,yahu yedin mi cidden bunu..bi de zannediyorsun ya ben hiç birşey bilmiyorum,eskiden bi ark.bu sen tanımazsın diosun,salak mıyım ben yermiyim,azcık uğraşmamla herşeyi öğrenebilirim çünkü senin dostun değil benim gerçek dostlarım var..sen yalnızlıktan sardın galiba benim hayatıma,bu beni sinir ediyor,10 senede oluşan kardeşliğe 5 ayda sahip olacağını zannediyorsun,yalnızlıktan benim dostuma anlatıyorsun bunları ve benim bilmememi istiyosun çünkü ben bu yaptığın saçmalıklara karşı çıkıcam ve ben tabiki de evli olduğum için bu duruma karşı çıkmam yetmiyormuş gibi seni silip atıcam..sen bence neden bu kadar dostsuz kaldın burda biliyormusun,çünkü hep kendinden bahsediyorsun,hep benim dostlarımın canını sıkıyorsun,hep saçmasapan hayatınla anlamsız şeyler anlatıp hava atmaya çalışıyosun..kimse imrenmiyor sana uğraşma boşuna..nese bu ayrı bi mevzuda seni severim aslında bu yüzden takmam bu konuya..evet ben gerçekten bu salaklığın karşısında görüşmek istemem artık seninle..ama sen çeki düzen ver kendine..hayatında bir şeyi bir kez kaybetmen,onu değersizleştirmez,onu aşkın duruluğunda bulursun zaten,o döner bedenine tekrar..ama böyle değil..ben bi resimde görüyorum onun nasıl bir karakterde yaklaştığını sen de aç bence gözünü..gün olur int.ten benzer hikaye arada bulursun belki bu yazımı..benden şu an bu kadar..hadi sana selametle.."

ne kadar da uzun zaman olmuş..

2010-12-01T07:23:00.000-08:00

1 aya yakındır yazmamışım ve bunun farkında değilim...ha çok mu yoğun işler falan dense...ya yoğun da benim pek çalışasım gelmiyor...

eee,naptık bakalım bu dönemde bir günce tutalım;
Bayramda İstanbul'daydık daha doğrusu arefeden bi gün önce ve bayram 1 arası sonra döndük eve...ve o allem edip kallem edip aldığımız 8 gün izin jet hızıyla geçti...bazen hep tatil olsun istiyorum,yani işi bırakmak gibi bişi bu aslında... :)) fakat kendi paranı kazanma diye bi tabir var ya bu da güzel...ama asıl olay zevk alarak çalışmak...ben tabi burdan koptum o ayrı...fakat mesleğimi seviyorum hala ayrıca bikaç gün sonra eğlencemiz olacak her seneki gibi sabırsızlıkla bekliyorum..Neyse İstanbul diyoduk...sanırım İstanbul'u görebileceğim en boş halde gördüm...beykozdan fsm üzerinden karşıya geçtik,taksim e 45'lik e gittik (bayılıyorum oraya) tabi kardeşimin yaşı tam da 17,5 olduğundan almadılar bizi..hatta bunu bile çok kibarca yaptılar gerçekten harika bir mekan,küçücük falan ama kaliteli zaten eski Türkçe pop Can'ımın ve benim en sevdiğim müzik tarzı...nese hiçbir alkollü mekana giremeyince biz de o bomboş haldeki istiklal de fotolar çekindik bir sürü,boğazı gören bi cafede çay,sahlep falan içtik...eve döndükten sonra benim sevgili patronuma gittik,iş arkadaşlarımdan biri ve eşi de orada,bazen tuhaf olsa da aslında özünde gerçekten iyi bir insan oluyor kendisi..neyse bazı muhabbetler açıldı,bu benim 2 aydır bulunduğum odadaki şahısla ilgili,patronumun söylediklerine çok ama çok güldüm....kimin ne olduğunu o kadar iyi biliyor ki,ama bizimkilerde (2 patronum var,ortak) birilerini işten çıkaramama problemi var maalesef... neyse bu arada ilk trafik kazasının ucundan dönme deneyimimi de yaşadım bu tatil süresince...ya arkadaş bi insan doblo dan sonra fiesta kullanmakta nası bu kadar sorun yaşar...gerçi nedeni buldum,aynı motor gücünde daha küçük gövdeli olduğu için vızır vızır bir araba...dayımların yanına köye gidiyoduk,problem yok 75 km boyunca,ben sivri zeka köye girerken 50yle olduğumun farkında varmadığım için direğin üstüne doğru gidiyoduk,son anda nasıl sola kırdığımı şaşırdım...feci bir andı... :( Allah herkesi korusun kazadan beladan...
bi de tabu xl aldık şimdiki favorimiz o...ben hep evime bunu almak istemiştim nihayet aldık ve kızlar erkekler dövüşe dövüşe tabu oynuyoruz...bi aksilik olmazsa pazar gecesi de kucenlerdeyiz...tabe ist.a gitmezsek...
nese şimdilik durum bu yalnız haftayadan itibaren bizim işyerinde çok ekşın olaylar olmaya başlıcak...buna da muhakak değineceğimm...
hımm,bi de bu arada aöf işletme bölümüne Cancağızımla kaydımızı yaptırdık,hadi bakalım hayırlısı....

Anılar burnumun direğini sızlatıyor..

2010-11-02T02:19:00.000-07:00

Yine nereden esti geldi benimki bilmiyorum…Dedemin bir evi vardı..ben altı yaşındaydım,hatta 7 ye adım atıp okula başlayacağım sene taşındılar..Babannemin yürüme durumu baya baya sıkıntıda oluyodu artık…kaloriferli eve geçelim dediler..şansa burada bulunması zor bi ev denk geldi..(konum açısından yani burada pek satılmaz o taraftaki evler..)hem de öyle uçuk bi fiyat değil normal bi fiyata,nehir manzaralı diyelim..çarşı içinde,yeşillik ağaçlık,balkona çıksa içi açılır diye…efendim bu evin karşısında baya büyük bir park var…o parkta her seferinde başka bir arkadaş buluyorum..deli gibi oynuyorum..artık kaymak,sallanmak yetmiyor,altındaki demirlerde akrobatik hareketler yapıyorum,milleti de kendime uyduruyorum…yardırcam kaşı gözü,kovalatacam kendimi analarına… J (böyle anne kovalamacası yaşadım bikez kabustu,bu bambaşka bi konu anlatırım bi gün)neyse bikaç sene geçti böyle,babaannem ilk başlarda yavaş da olsa yürüyordu,fakat sonra iyiden iyiye yatmaya başladı,gece dedem bakıyor,yalnız haftada bir gece babannemin bağırsak problemiyle ilgili bi yardımcı lazım,annem de her gün gelmeye çalışıyor fakat kardeşim daha minicik..anneannemin mahallesinde temizliğe falan gelen bi hatun var,onu devamlı olarak aldık artık yardımcı..kızı da benimle yaşıt olduğunu iddia ederdi ama tahminen 2-3 sene sınıfta kaldığı için öyle diyodu,aynı sınıfa mı ne gidiyoruz diyodu..neyse bizimkiler ona uyarım korkusuyla pek takılmayalım isteseler de ben her fırsatta onun da gelmesini istiyorum..telefon edip annesi kalmaya geleceği gece,başka bi arkadaşı arar gibi,”ya ben de babannemlerdeyim” deyip ayar çekiyorum..o da geliyo.. J biz parka gidiyoruz..güya kardeşmişiz,çok zenginiz,dadımızı hiç sevmiyoruz,banyo camından kaçıp geldik diye millete palavralar atıp acayip eğleniyoruz…neyse böyle çok renkli günler geçiriyordum orada..stadyuma yakın olduğu için bütün milli bayramlarda orada kalırdım havayi fişek gösterisini izlerim,fener alayına da kolay çıkılıyo caddeye die,babam bi tetris almıştı yazın gidip birer hafta kalırdım orada onunla oynardım,parka giderdim,Nilüfer ablam vardı bi de,Çorludan akrabamız üniversitenin ilk senesi orda kalmıştı,beni sinemaya götüren ilk kişi,müzik seti vardı kasetlerini dinlerdim,halamlar geldi mi hele ki ohh bayram havası eserdi sanki o evde gülüş cümbüş,sevdiklerim…çoğunlukla h.sonu bigün de kalırdım,çünkü onları çok seviyordum..ben bu konuda çok şanslı bir çocuk olduğumu düşünüyorum..Babaannem,dedelerim ve anneannem hepsinin elinden yemişimdir,hepsi bana bakmış,bütün sevgisini vermiştir,çok şükür bunu tadabildim..Bunca güzel anıyla beraber ben o evi düşündükçe burnumun direği sızlayıp hafif göz yaşarması ile beraber bi tebessüm oluşur ben de..1996 yılında annemin babası olan dedemi kaybetmemin ardından 1999’da babaannemi kaybettim,hiç ummadığım anda 2001 yılında pankreas kanserinden anneannemi (dedem ve anneannem gerçekten çok gençti..57 ve 59 yaşlarında) kaybettim..Dedem o kadar yalnız kaldığına üzülüyodu ki 2003 yılında üniversiteye başlayınca orada yaşamaya başladım..2006 yılında yarım saat önce sapasağlam olan dedemi kalp krizinden kaybettim..çok yıkıldım babamı kaybetmiş gibi acıyodu içim sanki…ama anladım ki ve 2009 dan beri hala anlıyorum ki..öyle değilmiş baba acısı…kısacak ömrüme en sevdiklerimden 5 kayıp sığınca,güzel anılar hep buruklukla hatırlandı..maalesef yenilerinde de eksikliğin verdiği burukluk olarak ekleniyor..

Hayatın içine kendin istemesen de şundan da konuluyor işte..umarım elimde kalan en sevdiklerimle bunları çok geç ve sıralı yaşarım..Aksi benim dünyadaki en büyük korkum oldu çünkü..ev noldu derseniz,babamın halası aldı,ne zaman oraya gitsem ve kalsam ben o hayallerde herkes yanımdaymış gibi huzurla kalıyorum..

acaba ne olsam...

2010-11-01T06:00:00.000-07:00

Ben üniversite mezunu,meslek sahibi bi insanım..3 yıla yakındır aynı işyerinde çalışıyorum..Fakat şöyle bir gerçek var ki..uzun zamandır kendimi burada çalışırken mutlu hissetmiyorum..aslında isteyerek okudum ama artık bu işi yapmak istemiyorum..Sürekli bişeylere sarıyorum..Pastane açıcam,şu franchise veriyomuş şu işemi bi el atsam,tekrar öss ye girip şunu mu okusam falan filan,zaman zamanda şu kursa gitsem nası olur,yoksa meemur mu olsam derken geçiriyorum hayatı ve bu durum benim damarlarımı daraltıyo,nefesimi kesiyor böyle abuk sabuk bi ruh hali içine giriyorum..Ayrıca bu 6 aydır sıkça tekrarlanıyor..Düşünüyorum ben gibi kaç kişi var acaba diye..Dün konuşuyoruz Canımla,dedim ki ben bunu sıkça söylerim "Hayatta ne olmak istediğini bilip ben şu olacam abi diyen ve o uğurda ilerleyip bunu başaran insanlara bayılıyorum"...bi komşumuzun kızı vardı doktor olucam dedi..biçok mühendisliğe ve bazı üniversitelerin tıp fakültesine puanı yettiği halde,2.yıl yine girdi sınava ege ye gitti ve geçen sene tus u da kazandı istediğini yaptı..aynı şekilde bi akrabamızın kızı da..Şimdi biz onunla oynardık çocukken herkes "eeee ne olacaksınız" diyince ikimizde "doktor olucam" derdik..(tabi şöyle bişey de var bu benim hiçbir zaman gerçekten hayalim olmadı,o da ayrı bişey yani yapamazdım da sanırım,ameliyat falan hak götüre..benim bunu dememdeki tek neden belki de babaannemin şeker hastası oluşu ve bikaç kez felç geçirmesi,benim de ona yardım etmek istememdi..)Neyse velhasıl o da bu sene tıptan mezun oldu..Dediğini yaptı...kıskanmam hiç böyle şeyleri ama imrendiğim bi gerçek..Neyse sonra neler olmak istediğime gelince hayat boyu..
Psikolog (çünkü hep yakınımdakiler derdini anlatıp fkrimi alırdı,hoş hala da öyle)
İngilizce Öğretmeni (11-16 yaşları arası ingilizce kursundaydım ve çok seviyodum ama babamın aklımı çelmesiyle sayısalcı oldum..)
Mimar (ah işte bu çok içimde kaldı...kaldı işte...puanım yetmediydi..zaten ben ilk sene girdim ve tercihimi yapıp okudum...)
Resim Öğretmeni....vs vs vs...bu liste uzar...
neyse dün bunu konuştuk ve zaten a.ö.f de bi bölüm okuma planlarımız vardı...o da dedi İngilizce Öğretmeni olabilirsin belki..bugün bi araştırdım da "tabi cnm kolaydı öyle"dedim kendi kendime...
bi kere sayısalcı olduğum için en azından alandışı olarak öss dil bilimleri sınavına girip astronomik bi puan alıcam,hadi diyelim bunu yapmak için seneyeyi bekledim seçildim ve girdim..bu kez de şöyle bişi var ilk 2 sene dersler hemen hemen örgün,saat 16.00-19.30 h.içi...cmt de sabah 9 dan öğleden sonraya kadarmış...ilgilenene harçlar da 600-700 tl bi dönemi yani ilk taksidi,2.si de aynıymış...son 2 sene uzaktan eğitimle devam ediyomuşun..normal açıköğretim sınavlarından da farklı 3 vize 1 finalmiş...neyse hadi azmedip bunları da yapsam bitirip kpssyle öğretmen olarak atanmam en iyi ihtimalla 30 um oluyor...bu kadar azimli olsaydım şu anda ne olacağını bilip,o olmuş,seçiminden mutlu bi insan olurdum...uff ya ben ne olucam ki????

Karar verdim nihayet..

2010-10-29T05:10:00.000-07:00

Birkaç senedir düşünüyorum blog meselesini..Kendimi çevremdeki insanlara yeterince ifade etmekle beraber,bulunduğum mekanda bazen çıldırma safhasına geliyorum,doğru düzgün hiçbir şey anlatamıyorum,anlatsam da çoğunlukla anlaşılmayacak yerden çekiyorlar lafı..bloğumun adı gibi hayatımın içine gezip,görüp,yaşayıp eklemek istediğim çok şey var,onları insanlarla paylaşmak,bazen kendime bile söyleyemediklerimi burada yazmak istiyorum..artı az önce bahsi geçtiği gibi zaman zaman çevremdeki garip tipleri yazarak böylesi insanlar her yerde var mı,öğrenmek istiyorum..Hayata genellikle pozitif bakarım,çevremdekilere de..Ama bazen zıvanadan çıkıyorum..
..........................................
Neyse dedim ya birkaç sene düşündüm..Karar vermek bu kadar mı zor bunun için..Aslında değil ama dış etkenler fazla..Öncelikle internet kullanımı işyerinde yasak,ama dns den kapattıkları için açılıp kullanılabiliyor..(bu bi sır)...artı aslında ben burada böyle bişeye gerek olduğuna inanmıyorum..çünkü kadınlardan meraklı erkekler var burda..Allah'tan erkek nüfusumuz az da sürekli dibinde biten insan azalıyor..(10 tane olduklarını düşünemiyorum.) Zaman zaman dışarda oluyor onların işi,ama büroya ayak bastıkları veya çıkmadıkları zaman bil ki gözler senin monitöre yapışıyor..arkedeş ne var çalışıyorum..en fazla iki satır haber okuyoruz,bi de facebook a bakıyoruz yani..artı bu tipler bi de şöylelerdir;birşey anlatırsın inanmaz,anlatmazsın niye konuşmuyosun der,der de der yani..Evde de çok fazla internette vakit geçiren biri değilimdir..hal böyle olunca açsam yazamamm düşüncesiyle vazgeçiyordum..sanki bu işmiş ve hergün yapmalıymışım gibi..ben yıllarca günlük tutmuştum ve o zaman da yazamadığım gün görevi yerine getirememiş,eksik iş yapmışım gibi gelirdi zaten..(zaman zaman ortaya çıkan takıntılı bir yanım vardır doğrusu,ne kadar inanmıyım desem de başak burcu ve yükselen yay ın çakışması bu bünyede buluşmuş sanırım..)
nese hadi bakalım bu da bana ait bi devir olsun,hadi hayırlı olsun...

Ayrıca Cumhuriyetimizin 87.yılı kutlu olsun..